دلـــــــم گــــرفته از ایــن جمعـه های تکراری

که بی حضـــورِ تو هر هفته می شود جاری
چـــــقدر جــــاده وصلـت ترک ترک شده است
ســـحابِ رحمتِ حـــق کِی دوباره می باری
شنیــــده ایم کـه وقتــــــی ز راه مـــــی آیی
درونِ باغــــــچه گــــــــهای تازه مـــــی کاری
به مــــــا امــــــیدِ هدایــــــت مبــند خود باید
مـــــوانعِ فــــــــــــــرجـــــت را ز راه بـــــرداری
بــــــرای ما به خــــــــــداوند تا کـــــه رو بزنی
دمـــــــی که ما هــــــمه خوابیده ایم بیداری
خــــودت دعای فـــــرج را برای خویش بخوان
دعـــــای ما کــــــه برایت نـــــمی کــند کاری
اگـــــر چـــــــه زحــــــمتتان نیـست آرزو دارم
به خــــــــاکِ کرب و بلایم به خـــــاک بسپاری